Solana-stem zet voorstel voor hogere burns en lagere inflatie op scherp

Het voorstel combineert hogere transactiekosten met snellere afbouw van SOL-uitgifte. Nog lang niet genoeg validators steunen de stap om een echte stemming te halen.

Korte samenvatting

• Solana-validators steunen een voorstel dat hogere transactieburns combineert met een snellere afbouw van nieuwe SOL-uitgifte.
• De dagelijkse burns kunnen stijgen van ongeveer 650 SOL naar 7.500 tot 9.000 SOL, maar blijven onder de dagelijkse inflatie-uitgifte.
• Voor een echte stemming is nog veel extra steun nodig; de huidige signalering blijft ruim onder de vereiste drempel.

Solana-validators zijn deze week begonnen met het signaleren van steun voor een governancevoorstel dat de tokenomics van het netwerk op twee fronten wil aanpassen. Het plan combineert hogere burns op transacties met een snellere afbouw van nieuwe SOL-uitgifte, maar moet nog flink wat extra validatorsteun verzamelen voordat er überhaupt over gestemd kan worden.

Hogere burns via nieuwe fees

Het eerste onderdeel, SIMD-0553, voert resource-based fees in. Daarbij worden transacties afgerekend op basis van de netwerkbronnen die ze verbruiken. Volgens de huidige schatting zou dat de dagelijkse burns optrekken van ongeveer 650 SOL, goed voor zo'n $47.000 (€40.700), naar 7.500 tot 9.000 SOL per dag, of maximaal ongeveer $650.000 (€563.500).

Dat is een forse sprong, maar het betekent niet automatisch dat Solana deflationair wordt. Zelfs aan de bovenkant van die bandbreedte ligt de dagelijkse burn nog onder de ongeveer 60.000 SOL die het netwerk per dag uitkeert via inflatie. De fee-aanpassing staat daarom niet op zichzelf, maar maakt deel uit van een bredere poging om de balans tussen uitgifte en verbranding te verschuiven.

Snellere afbouw van inflatie

Het tweede voorstel, SIMD-0550, wil de jaarlijkse disinflatie verdubbelen naar 30%. Daarmee zou de terminal inflation floor van 1,5% al in 2029 worden bereikt, in plaats van in 2032. Over zes jaar zou dat ongeveer 18,9 miljoen SOL aan emissies schelen, met een geschatte waarde van $1,36 miljard (€1,2 miljard).

De achtergrond daarvan is Solana's bestaande inflatieschema. Dat begon ooit op 8% per jaar en daalt nu met 15% per jaar, terwijl de huidige inflatie rond 3,8% ligt. Validators verdienen uit die inflatie staking rewards, met nominale yields die volgens de netwerkparameters grofweg tussen 6% en 8% liggen. Dat maakt de discussie extra gevoelig, omdat validators niet alleen over netwerkbeveiliging gaan maar ook direct geraakt worden door veranderingen in de uitgifte. In dat opzicht past het voorstel in de bredere verschuiving naar een economisch strakker Solana, zoals ook zichtbaar is in de groei van grote SOL-treasuries.

Nog ver van de stemdrempel

Voorlopig staat de steun op 24,94 miljoen SOL, of 5,8% van de 432,65 miljoen SOL die gestaked is. Dat is nog maar ongeveer 38% van de 15%-drempel die nodig is om een voorstel naar een echte vote te brengen. Er moet nog 39,95 miljoen SOL bijkomen, ongeveer $2,9 miljard (€2,5 miljard), voordat de signaleringsfase op 18 augustus sluit.

Tot nu toe hebben 16 validators zich uitgesproken, samen goed voor 2,3% van de set. Helius levert met 16,03 miljoen SOL veruit het grootste deel van de huidige steun, gevolgd door Blueshift met 3,6 miljoen en Temporal Emerald met 1,24 miljoen. De vraag is dus niet alleen of het voorstel technisch haalbaar is, maar vooral of genoeg grote validators vinden dat de lagere uitgifte en hogere burns opwegen tegen de gevolgen voor het netwerk.

Waarom dit telt voor Solana

Voor Europese crypto-volgers is dit relevant omdat het voorstel direct raakt aan de manier waarop SOL schaarste opbouwt. Zulke wijzigingen in fees en inflatie kunnen belangrijk zijn voor hoe een netwerk zich economisch ontwikkelt, zeker bij een grote proof-of-stake chain waar validators en staking centraal staan. Het laat ook zien dat Solana governance steeds meer draait om concrete keuzes over emissie, niet alleen om technische upgrades.