DeFi traci 150 mln dolarów rocznie przez niewykorzystaną płynność

Dune sprawdziło Uniswap, PancakeSwap i Aerodrome i ustaliło, że duża część kapitału pozostawała poza optymalnym zakresem. Według 1inch kosztuje to DeFi około 150 mln dolarów rocznie w opłatach.

Najważniejsze informacje

• Dune, działając na zlecenie 1inch, przeanalizowało concentrated liquidity na największych DEX-ach i ustaliło, że 1,6 mld dolarów płynności nie pracowało z pełną efektywnością.
• Spośród 1,84 mld dolarów monitorowanej płynności 85% znajdowało się poza najbardziej efektywnym zakresem; średnio 542 mln dolarów tygodniowo było całkowicie out of range.
• Dune szacuje, że dostawcy out-of-range tracą łącznie około 150 mln dolarów rocznie na opłatach, choć badanie zwraca też uwagę na ryzyko i koszty aktywnego zarządzania pozycjami.

Badanie Dune przygotowane dla 1inch pokazuje, że znaczna część liquidity na największych zdecentralizowanych exchanges w pierwszej połowie 2026 roku była praktycznie nieaktywna. Z analizy wynika, że około 1,6 mld dolarów (1,4 mld euro) płynności nie było wykorzystywane optymalnie, mimo że właśnie ten kapitał miał wspierać swapy i generować opłaty.

Duża część pozostała poza zakresem

Analiza objęła pule concentrated liquidity na Uniswap, PancakeSwap i Aerodrome oraz śledziła Uniswap v3 i v4, PancakeSwap v3 i Aerodrome Slipstream w siedmiu chainach. Łącznie monitorowano 1,84 mld dolarów (1,6 mld euro) płynności, z czego 85% znajdowało się poza najbardziej efektywnym przedziałem. Średnio około 542 mln dolarów (474 mln euro) tygodniowo było całkowicie out of range, co odpowiadało 29,5% całości.

Nie oznacza to, że kapitał opuścił ekosystem DeFi. Środki nadal pozostawały w rynku, ale były ustawione tak daleko od bieżącej ceny, że nie mogły pracować dla traderów. Dune wskazało, że w badanym okresie udział pozycji out of range zwykle mieścił się w przedziale 25% do 35%, a na początku lutego sięgnął niemal 41%.

Dlaczego ma to znaczenie dla DeFi

Pule concentrated liquidity powstały po to, by lepiej wykorzystywać kapitał i pozwalać dostawcom płynności lokować tokeny w wybranym przedziale cenowym. Gdy cena wychodzi poza ten zakres, pozycja przestaje działać, dopóki zakres nie zostanie dostosowany albo rynek nie wróci. Na rynku, który coraz mocniej przyciąga kapitał, oznacza to, że większa część liquidity może pozostawać niewykorzystana, a opłaty są niższe, niż mogłyby być.

Badanie pokazuje również, że nieefektywność nie rozkłada się równomiernie. Mniejsze pozycje poniżej 1 000 dolarów (875 euro) częściej znajdowały się out of range niż duże pozycje powyżej 1 mln dolarów (0,9 mln euro), ale to właśnie te większe pozycje nadal odpowiadały za niemal połowę całego idle capital. Dodatkowo pojedyncze portfele znacznie częściej pozostawały poza zakresem niż pozycje zarządzane przez kontrakty, co sugeruje, że ręczne zarządzanie ma tu duże znaczenie.

Opłaty, ryzyko i kontekst

Dune szacuje, że dostawcy out-of-range łącznie tracą około 150 mln dolarów (131 mln euro) rocznie na opłatach, przy założeniu blended in-range fee APR na poziomie około 35%. Jednocześnie badanie podkreśla, że nie jest to automatyczna utrata przychodów, ponieważ aktywne utrzymywanie pozycji wiąże się także z kosztami transakcyjnymi, execution risk oraz ekspozycją na niekorzystne ruchy cen.

Moment publikacji ma znaczenie, ponieważ platformy detaliczne przyciągają coraz więcej użytkowników onchain, a instytucje finansowe nadal rozwijają tokenized funds i blockchain-based settlement. To wpisuje się w szerszy trend bardziej efektywnego wykorzystania kapitału na rynkach DeFi, podobnie jak w przypadku Uniswap i Spark, gdzie liquidity jest łączona z myślą o swapach stablecoinów. 1inch zaprezentowało badanie również przed planowanym uruchomieniem Aqua, nowego liquidity protocol, a Dune zaznacza, że samodzielnie opracowało metodę i niezależnie wyciągnęło wnioski.