DeFi laat $150 miljoen aan fees liggen door idle liquidity

Dune zag op Uniswap, PancakeSwap en Aerodrome veel kapitaal buiten de optimale range staan. Volgens 1inch kost dat DeFi jaarlijks circa $150 miljoen aan fees.

Korte samenvatting

• Dune onderzocht in opdracht van 1inch concentrated liquidity op grote DEX’en en vond $1,6 miljard aan liquidity die niet optimaal rendeerde.
• Van $1,84 miljard getrackte liquidity viel 85% buiten de efficiëntste bandbreedte; gemiddeld stond $542 miljoen per week volledig out of range.
• Dune schat dat deze out-of-range providers samen ongeveer $150 miljoen per jaar aan fees mislopen, al noemt het onderzoek ook risico’s en kosten van actief beheer.

Onderzoek van Dune, in opdracht van 1inch, laat zien dat een groot deel van de liquidity op grote decentralized exchanges in de eerste helft van 2026 nauwelijks rendeerde. Volgens de analyse lag ongeveer $1,6 miljard (€1,4 miljard) aan liquidity niet optimaal aan het werk, terwijl dat kapitaal juist bedoeld is om swaps te faciliteren en fees op te leveren.

Groot deel bleef buiten range

De studie keek naar concentrated liquidity pools op Uniswap, PancakeSwap en Aerodrome en volgde Uniswap v3 en v4, PancakeSwap v3 en Aerodrome Slipstream over zeven chains. In totaal werd $1,84 miljard (€1,6 miljard) aan liquidity getrackt, waarvan 85% buiten de meest efficiënte bandbreedte viel. Gemiddeld stond zo’n $542 miljoen (€474 miljoen) per week volledig out of range, goed voor 29,5% van het totaal.

Dat betekent niet dat het geld de DeFi-markt verliet. Het kapitaal bleef weliswaar in het ecosysteem, maar stond zo ver van de actuele prijs af dat traders het niet konden gebruiken. Dune zag het aandeel out of range in de onderzochte periode meestal tussen 25% en 35%, met een piek van bijna 41% begin februari.

Waarom dit telt voor DeFi

Concentrated liquidity pools zijn juist ontwikkeld om kapitaal efficiënter in te zetten door providers hun tokens binnen een gekozen prijsrange te laten plaatsen. Zodra de prijs buiten die band beweegt, stopt de positie met werken totdat de range wordt aangepast of de markt terugkeert. In een markt die steeds meer kapitaal aantrekt, kan dat volgens 1inch betekenen dat meer liquidity onbenut blijft en dat er minder fees worden verdiend dan mogelijk is.

De studie laat ook zien dat de inefficiëntie niet gelijk verdeeld is. Kleinere posities onder $1.000 (€875) stonden vaker out of range dan grote posities boven $1 miljoen (€0,9 miljoen), maar die grote posities vormden nog altijd bijna de helft van alle idle capital. Daarnaast bleken individuele wallets veel vaker achter te blijven dan contract-managed posities, wat erop wijst dat handmatig beheer een belangrijke factor is.

Fees, risico en context

Dune schat dat deze out-of-range providers samen ongeveer $150 miljoen (€131 miljoen) per jaar aan fees mislopen, op basis van een blended in-range fee APR van circa 35%. Tegelijk waarschuwt het onderzoek dat dit geen gegarandeerd inkomstverlies is, omdat het actief houden van posities ook transactiekosten, execution risk en blootstelling aan ongunstige prijsbewegingen kan meebrengen.

De timing is relevant nu retailplatforms meer gebruikers onchain brengen en financiële partijen verder werken aan tokenized funds en blockchain-based settlement. Dat sluit aan bij de bredere verschuiving naar efficiënter kapitaalgebruik op DeFi-markten, zoals bij Uniswap en Spark, waar liquidity juist wordt gebundeld voor stablecoin-swaps. 1inch presenteerde het onderzoek bovendien vooruitlopend op de geplande lancering van Aqua, een nieuw liquidity protocol, terwijl Dune zegt dat het de methode zelfstandig heeft ontwikkeld en de conclusies onafhankelijk heeft getrokken.