Soft Fork
Een soft fork is een wijziging van de regels van een blockchain waarbij oude software meestal compatibel blijft met de nieuwe regels. Hierdoor kan een blockchain worden bijgewerkt zonder dat er een blijvende splitsing van het netwerk nodig is.
Wat is een soft fork?
Een blockchain is een gedeeld overzicht van transacties in blocks. Computers in het netwerk, nodes genoemd, controleren met hun software of die blocks geldig zijn. Als de regels in die software veranderen, kan er een fork ontstaan.
Bij een soft fork worden de bestaande regels strenger. Nieuwe software controleert of blocks aan deze strengere regels voldoen, terwijl oude software nieuwe geldige blocks meestal nog accepteert. Daardoor kunnen deelnemers die hun software niet hebben bijgewerkt op dezelfde blockchain blijven werken.
Dit is anders dan bij een hard fork. Daarbij zijn de nieuwe regels niet compatibel met de oude regels. Als deelnemers verschillende regels blijven volgen, kunnen twee afzonderlijke blockchains ontstaan.
Een soft fork leidt normaal gesproken niet tot een nieuwe cryptomunt. Wel is het belangrijk dat voldoende deelnemers de nieuwe regels ondersteunen en controleren om problemen binnen het netwerk te voorkomen.
Een voorbeeld van een soft fork
Een bekend voorbeeld is Segregated Witness (SegWit), een upgrade van Bitcoin die in 2017 via een soft fork werd ingevoerd. Deze wijziging paste aan hoe bepaalde transactiegegevens worden opgeslagen en maakte het mogelijk om meer transacties binnen de beschikbare blockruimte te verwerken.
Omdat SegWit via een soft fork werd ingevoerd, konden deelnemers met oudere software het Bitcoin-netwerk blijven gebruiken. Ze konden alleen niet alle nieuwe functies benutten of de nieuwe regels volledig controleren.
Bitcoin bleef hierdoor één blockchain en er ontstond geen nieuwe cryptomunt door deze upgrade.
Waarom is een soft fork belangrijk in crypto?
Soft forks maken het mogelijk om blockchains te verbeteren zonder dat alle deelnemers hun software direct hoeven bij te werken. Ze kunnen bijvoorbeeld worden gebruikt om nieuwe functies toe te voegen, de beveiliging te verbeteren of het netwerk efficiënter te maken.
Daarom kom je de term vaak tegen bij aankondigingen van netwerkupgrades of veranderingen in de regels van een blockchain.
Een soft fork betekent niet automatisch dat een upgrade zonder risico verloopt. Als onvoldoende deelnemers de nieuwe regels ondersteunen, kunnen er problemen ontstaan bij de invoering. Ook kunnen gebruikers met verouderde software bepaalde nieuwe functies niet gebruiken of controleren.
Het belangrijkste verschil met een hard fork is dat een soft fork doorgaans geen blijvende splitsing van de blockchain veroorzaakt.