Bank of Italy: płatności stablecoinami są szybkie, ale drogie
Włoski bank centralny zauważa, że to przede wszystkim koszty zakupu i wymiany podbijają rachunek, obok ewentualnych opłat gas na sieciach takich jak Ethereum.
Najważniejsze informacje
- Płatności stablecoinami mogą być szybkie, ale transfer 200 $ w eksperymencie Bank of Italy kosztował od 60 centów do prawie 18 $.
- Największe koszty nie wynikały z transferu na blockchainie, lecz z zakupu stablecoinów i ponownej wymiany ich na lokalną walutę.
- Łączne koszty zależą od trasy, sieci i regulacji; ESMA ogranicza w UE usługi związane z aktywami niezgodnymi z MiCA, takimi jak USDT.
Płatności stablecoinami mogą być szybkie, ale nie zawsze są tanie. Według eksperymentu Bank of Italy wysłanie 200 $ (180 €) za pośrednictwem stablecoinów na dziesięciu międzynarodowych trasach płatniczych kosztowało od około 60 centów do prawie 18 $ (16 €). Największa część tych kosztów nie wynikała z przesyłania środków na blockchainie, lecz z zakupu, a następnie ponownej wymiany tokenów na lokalną walutę.
Skąd biorą się koszty
Badanie pokazuje, że płatność stablecoinami może składać się z kilku etapów. Najpierw trzeba kupić tokeny, potem je wysłać, a następnie ponownie sprzedać za lokalną walutę. Nawet jeśli opłata za transfer wydaje się niska, spread walutowy może wyraźnie obniżyć końcową wypłatę.
To sprawia, że stablecoiny są mniej proste, niż często się uważa. Dla osoby otrzymującej wynagrodzenie w stablecoinach środki mogą wprawdzie trafić do crypto wallet, ale czynsz nadal trzeba opłacić z konta bankowego. Włoskie badanie wskazuje całkowity przedział od 0,30% do prawie 9% dla całej analizowanej trasy.
Więcej niż tylko koszty blockchaina
Badanie Bank of Italy nie jest odosobnione. Również BIS wcześniej analizował rolę kosztów konwersji i wypłaty w konkurencyjności stablecoinów wobec banków i usług fintech. Dodatkowo sama użyta blockchain może mieć znaczenie: stablecoiny na Ethereum często wiążą się z wyższymi opłatami gas w okresach dużego ruchu, podczas gdy sieci takie jak Solana zwykle są tańsze w użyciu.
Ma to znaczenie dla użytkowników, którzy postrzegają stablecoiny przede wszystkim jako środek płatniczy. Koszty zależą nie tylko od tokena, ale też od trasy, sieci i podmiotu obsługującego wejście i wyjście z rynku. W przypadku niektórych przepływów płatniczych pozornie tania transakcja może więc ostatecznie okazać się kosztowna.
Dlaczego to ważne dla Europy
Dla europejskich użytkowników kryptowalut ma to szczególne znaczenie, ponieważ płatności stablecoinami są coraz częściej przedstawiane jako szybki sposób na międzynarodowe przesyłanie pieniędzy. W praktyce to ostatni etap często decyduje o tym, ile faktycznie zostaje. To sprawia, że dyskusja o kosztach, walletach i wymianie jest ważniejsza niż sama szybkość transferu.
Europejski nadzór ESMA jasno wskazał ponadto, że dostawcy usług krypto w UE nie mogą oferować usług związanych z aktywami niezgodnymi z MiCA, w tym z USDT Tethera. Podkreśla to, że nie tylko koszty, ale też dozwolone trasy płatnicze mogą różnić się w zależności od rynku. Znaczenie ma również rozwój regulowanych alternatyw: euro-stablecoin z licencją DNB ma właśnie pokazać, jak można zorganizować trasy płatnicze w Europie w sposób tańszy i bardziej przejrzysty.
