Zero-confirmation transaction

Zero-confirmation transaction to płatność kryptowalutowa, która nie ma jeszcze żadnych potwierdzeń. Płatność została wysłana, ale nie trafiła jeszcze do bloku w blockchainie.

Czym jest transakcja bez potwierdzeń?

Blockchain to wspólny cyfrowy rejestr transakcji. Są one grupowane w bloki. Transakcja otrzymuje pierwsze potwierdzenie dopiero wtedy, gdy zostanie uwzględniona w bloku.

Po wysłaniu transakcja może być już widoczna w sieci. Węzły, czyli komputery sprawdzające zasady działania sieci, mogą przechowywać ją w swoim mempoolu, czyli poczekalni dla niepotwierdzonych transakcji. Nie każdy węzeł widzi ani przechowuje dokładnie te same transakcje.

Dopóki transakcja nie zostanie potwierdzona, nie ma gwarancji, że trafi do bloku. Może nadal czekać, zniknąć z mempoola albo zostać zastąpiona przez inną, sprzeczną z nią płatność.

Przykład transakcji bez potwierdzeń

Ktoś płaci za kawę w bitcoinie. Oprogramowanie płatnicze sklepu od razu widzi transakcję, ale nie została ona jeszcze uwzględniona w bloku.

Jeśli sklep od razu wyda kawę, akceptuje płatność bez żadnych potwierdzeń. Stawia więc na szybkość, ale nie ma jeszcze pewności, że płatność zostanie potwierdzona.

Dlaczego transakcje bez potwierdzeń są ważne w świecie kryptowalut?

Z tym terminem można się spotkać w kontekście płatności kryptowalutowych i operatorów płatności. Chodzi o wybór między szybkim zaakceptowaniem płatności a poczekaniem na większą pewność.

Niepotwierdzona płatność może wiązać się z ryzykiem double spending. Oznacza to, że te same monety mogą zostać wydane również w innej, sprzecznej transakcji. To, że portfel kryptowalutowy pokazuje płatność, nie dowodzi więc, że jest ona ostateczna.

Nawet jedno potwierdzenie nie sprawia, że płatność jest całkowicie nieodwracalna. Większa liczba potwierdzeń zazwyczaj zmniejsza ryzyko. Inne sieci mogą jednak stosować odmienne zasady i zapewniać inny poziom pewności potwierdzenia.