Podaż w obiegu
Podaż w obiegu to szacunkowa liczba monet i tokenów, które są publicznie dostępne i mogą być przedmiotem obrotu na rynku kryptowalut.
Czym jest podaż w obiegu?
Nie wszystkie istniejące monety i tokeny zalicza się do podaży w obiegu. Niektóre tokeny są na przykład zablokowane i niedostępne w obrocie. Podaż w obiegu nie oznacza też, że wszystkie tokeny są od razu wystawione na sprzedaż lub aktywnie handlowane.
Różni się ona od całkowitej podaży, która zwykle oznacza liczbę istniejących tokenów, w tym tokenów zablokowanych. Maksymalna podaż to ewentualny limit liczby tokenów, które mogą kiedykolwiek istnieć. Nie każda kryptowaluta ma taki stały limit.
Podaż w obiegu jest wartością szacunkową. Dostawcy danych mogą na przykład różnie uwzględniać rezerwy, monety zablokowane w stakingu i tokeny należące do zespołu.
Przykład podaży w obiegu
Projekt wyemitował 10 milionów tokenów, z czego 4 miliony są zablokowane. Dostawcy danych mogą więc uznać 6 milionów tokenów za podaż w obiegu.
Jeśli cena tokena wynosi 2,00 €, obliczona kapitalizacja rynkowa wynosi 12 milionów €: 6 milionów pomnożone przez 2,00 €. Jeśli później odblokowany zostanie 1 milion tokenów, podaż w obiegu wzrośnie do 7 milionów.
Dlaczego podaż w obiegu ma znaczenie na rynku kryptowalut?
Podaż w obiegu jest ważna przy obliczaniu kapitalizacji rynkowej, czyli łącznej wartości rynkowej kryptowaluty. Niska cena tokena nie oznacza więc automatycznie, że jego kapitalizacja rynkowa jest niska.
Termin ten często pojawia się w doniesieniach o nowych emisjach, odblokowywaniu tokenów i ich spalaniu. Nowe monety z wydobycia lub nagrody za staking mogą zwiększyć podaż. Odblokowanie tokenów również może ją zwiększyć, nawet jeśli nie powstały nowe tokeny. Spalanie może natomiast zmniejszyć podaż.
Różnica między podażą w obiegu a maksymalną podażą pokazuje, ile dodatkowych tokenów może jeszcze trafić do obiegu. Większa podaż w obiegu nie oznacza automatycznie niższej ceny. Zależy ona również od popytu i sytuacji rynkowej.