Maksymalna podaż
Maksymalna podaż to największa liczba monet lub tokenów, jaka może istnieć zgodnie z zasadami danej kryptowaluty. Nie każda kryptowaluta ma ustalony limit.
Czym jest maksymalna podaż?
Zasady dotyczące kryptowaluty mogą określać maksymalną liczbę nowych jednostek, które mogą zostać dodane do podaży. Mogą być zapisane na przykład w blockchainie lub w smart kontrakcie. Smart kontrakt to program, który automatycznie wykonuje ustalone zasady.
Maksymalna podaż to nie to samo co całkowita podaż. Całkowita podaż to zazwyczaj liczba wyemitowanych już jednostek pomniejszona o te, które zostały trwale zniszczone. Podaż w obiegu to liczba jednostek uznawanych za będące w obiegu zgodnie z przyjętą metodą pomiaru. Zablokowane lub zarezerwowane tokeny mogą być do niej niezaliczane.
Przykład maksymalnej podaży
Załóżmy, że token ma maksymalną podaż wynoszącą 100 milionów. Do tej pory wyemitowano 60 milionów tokenów. Zgodnie z tymi zasadami można dodać jeszcze najwyżej 40 milionów.
Zgodnie z obowiązującymi zasadami maksymalna podaż bitcoina wynosi około 21 milionów. Nowe bitcoiny trafiają do obiegu stopniowo w ramach nagród dla górników.
Dlaczego maksymalna podaż jest ważna w świecie kryptowalut?
Maksymalna podaż informuje, ile dodatkowych jednostek można jeszcze wyemitować w przyszłości. Jeśli do podaży trafiają nowe jednostki, udział dotychczasowych posiadaczy w całkowitej podaży może się zmniejszyć.
Termin ten często pojawia się w materiałach o tokenomice, czyli zasadach emisji, podziału i niszczenia tokenów. Maksymalna podaż jest też uwzględniana przy obliczaniu wskaźnika wyceny przy pełnym rozwodnieniu (FDV). W tym obliczeniu cenę jednego tokena mnoży się przez maksymalną podaż. To tylko kalkulacja, a nie prognoza przyszłej wartości.
Ograniczona podaż nie oznacza automatycznie, że cena kryptowaluty wzrośnie. Znaczenie mają również popyt, użyteczność i inne czynniki. Podany limit nie zawsze jest też niezmienny — zależy to od projektu i sposobu zatwierdzania zmian w zasadach.