Stablecoins winnen niet op yield, maar op collateral

Falcon Finance ziet acceptatie als onderpand op exchanges en in DeFi als doorslaggevend, nu yield op stablecoins snel te kopiëren is.

Korte samenvatting

• Falcon Finance stelt dat stablecoins niet concurreren op yield, maar op de vraag welke tokens als collateral worden geaccepteerd.
• Yield trekt gebruikers aan, maar biedt volgens Artem Tolkachev geen blijvende gebruikswaarde als tokens niet breed inzetbaar zijn.
• Acceptatie als onderpand op exchanges, in lending en DeFi bepaalt of een stablecoin meer is dan een parkeerplek voor liquiditeit.

De concurrentiestrijd rond stablecoins draait volgens Falcon Finance niet om de hoogste yield, maar om de vraag welke tokens daadwerkelijk als collateral worden geaccepteerd. Dat onderscheid wordt belangrijker nu yield-bearing stablecoins snel groeien en de sector mikt op een markt van meer dan $50 miljard (€43,7 miljard) in 2026, terwijl de bredere stablecoinmarkt al veel groter is en vooral wordt gedomineerd door fiat-backed tokens zoals USDT en USDC.

Yield trekt aandacht

Artem Tolkachev, chief RWA officer bij Falcon Finance, zegt dat yield eenvoudig te kopiëren is en daardoor ook snel weer onder druk kan komen te staan. Een rendement van 3% of 4% op een dollar-token is volgens hem weinig onderscheidend als tokenized Treasury funds iets vergelijkbaars bieden met minder complexiteit.

Volgens hem trekt yield vooral gebruikers aan, maar zegt het weinig over de blijvende waarde van een token. Wie een stablecoin alleen aanhoudt voor de coupon, kan net zo makkelijk overstappen naar een alternatief dat volgende maand iets meer betaalt.

Daarmee verschuift de echte vraag naar functionaliteit. Een stablecoin die alleen geparkeerd kan worden, levert minder op dan een token dat ook als margin kan dienen, tussen venues kan bewegen en bruikbaar blijft wanneer markten volatiel worden.

Collateral bepaalt gebruik

Volgens Tolkachev is collateral acceptance de scheidslijn tussen een dollar-token die in een wallet blijft staan en een token die echt meedraait in het financiële systeem. Of een stablecoin als onderpand kan worden gebruikt op een crypto exchange, in een lending market of met een acceptabele loan-to-value wordt gewaardeerd, bepaalt of het token meer is dan alleen een parkeerplek voor liquiditeit.

Dat speelt op een moment dat de sector volgens de aangeleverde marktcontext in 2026 steeds vaker stablecoins inzet voor betalingen, treasury management en als onderpand in DeFi. Juist daar wordt duidelijk dat niet alleen de uitgifte van nieuwe tokens telt, maar ook of venues hun risicokaders aanpassen om die tokens daadwerkelijk te accepteren.

De vraag welke tokens breed inzetbaar zijn, speelt ook in Europa. Zo schrapt Revolut USDT voor EU-gebruikers nadat Tether geen MiCA-autorisatie zocht, wat laat zien dat acceptatie door platforms net zo bepalend kan zijn als de technische eigenschappen van een stablecoin.

De GENIUS Act, die in de Verenigde Staten een raamwerk voor stablecoin-uitgevers biedt, versterkt dat beeld. De wet moet meer transparantie en stabiliteit brengen, maar een federale goedkeuring maakt een token nog niet automatisch tot breed geaccepteerd collateral. Voor risk officers is legitimiteit één ding, acceptatie tegen een concurrerende loan-to-value iets anders.

Waarom dit relevant is

Voor Europese crypto-volgers is dit relevant omdat stablecoins steeds meer functioneren als basislaag voor handel, krediet en treasury-activiteiten, niet alleen als betaalmiddel. Als de markt verder groeit, kan de vraag welke tokens door exchanges, DeFi-protocollen en andere venues worden geaccepteerd belangrijker worden dan de vraag welke het hoogste rendement uitkeert.

Dat maakt de discussie ook relevant voor partijen die met stablecoins werken binnen een gereguleerde omgeving, zoals platforms die inzetten op transparantie en MiCA-compliance. In zo'n markt kan de praktische bruikbaarheid van een stablecoin uiteindelijk zwaarder wegen dan een tijdelijk yield-voordeel.